در زندگي ياد گرفتم:

در زندگي ياد گرفتم:

.1با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي کند.

.2از حسود دوري کنم چون اگر دنيا را هم به او تقديم کنم باز از من بيزار خواهد بود.

. 3به دشمنانم هميشه تنها لبخند بزنم...

و تو قبل از اين که بخواهي در مورد من و زندگي من قضاوت کني؛

کفشهاي من را بپوش و از خيابانهايي گذر کن که من کردم، اشکهايي

را بريز که من ريختم، سالهايي را بگذران که من گذراندم، روي سنگهايي

بلغز که من لغزيدم، دوباره و دوباره برخيز و مجددا در همان راه سخت قدم

بزن

...

بعد مي تواني در مورد من قضاوت کني...

گاهی

گاهی دلم میخواهد از دید بعضی آدمها پنهان بمانم........

  آدمهایی که مدام توی زندگیم سرک میکشند...

و با ژست صمیمیت...

  داشته هایم را میشمارند....

 احساساتم را خط کشی میکنند....

  اشتباهایم را سر زنش میکنند...

 به چیزهایی که خود ندارند حسادت میکنند....

 

دست میگذارند روی نقطه ضعف هایم و آنها را بزرگ و بزرگتر

میکنند...

 و هر کاری که لازم باشد میکنند...

 

تا من  را کوچک و بی رنگ و کدر نشان دهند....

  فریب ظاهرشان را نمیخورم.... 

این آدمها "اینه" نیستند,  "خرده شیشه" اند .....
 

بغض

من زنمــــــــ......وقتی خسته ام..وقتی کلافه ام

 وقتی دلتنگم.بشقاب ها را نمی شکنم

شیشه ها را نمی شکنم

... غرورم را نمی شکنم

دلت را نمی شکنم

در این دلتنگی ها

زورم به تنها چیزی که میرسد

 این بغض لعنتی است...

وامشب بغض کردم!

  همیشه یادتون باشه . . .
تا یه جائی . . .
صبور دیده میشین . . .
فقط . . .
و از اونجا به بعد . . .
احمق