خاطرات یک دست وپاچلفتی

^{خدایا سرده این پایین، از اون بالا تماشا کن}

^{اگه میشه فقط گاهی بیا دست منو "ها" کن!}

^{خدایا سرده این پایین ، ببین دستامو می لرزه}

^{دیگه حتی همه دنیا به این دوری نمی ارزه!}

^{بگو گاهی که دلتنگم، از اون بالا، تو می بینی}

^{بگو گاهی که غمگینم تو هم دلتنگ و غمگینی}

^{کسی اینجا نمی بینه که دنیا زیر چشماته} 

^{یه عمره یادمون رفته زمین دار مکافاته}

^{خدایا! وقت برگشتن، یه کم با من مدارا کن}

خداجون نمیدونم چرا امروز ماهت گرفت شاید دلت گرفت  شاید از این همه ناسپاسی چشات گریون شد  شاید به این همه ناراستی ها خواستی اخم کنی شاید از این همه بدی لجت گرفت شاید از این همه دوست داشتن ها به خشم اومدی  یاد جمله دکتر شریعتی افتادم

خداوندا

 اگر روزی بشر گردی ز حال ما خبر گردی پشیمان می شوی از قصه خلقت از این بودن از این بدعت خداوندا نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است چه زجری می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.

پس ببخش در این شب عزیز همه ی مارا!

ای مهربون تر از همه